Produit final

Notre coffret est plein!

Visite en France...

Comenius prezentacja by zuza klemke feat alicja wojewoda from magdalenamg

Refleksje z projektu Comenius /Quelques reflexions sur le projet Comenius

Temoignage de Dominik, participant du projet Comenius

Dominik & Giovanni (Alcamo)

Sprawozdanie z Projektu Comenius

Projekt trwał 2 lata. Brały w nim udział chętne osoby, nie tylko z Polski, ale również z innych krajów, takich jak: Hiszpania, Włochy oraz Francja. Celem tego projektu były m.in.wyjazdy do wyżej wymienionych krajów i poznawanie ich kultury oraz pięknej historii miejsc. Była to,najprościej mówiąc, wymiana. W szkole zostaliśmy podzieleni na 3 mniejsze grupy, około 7 osobowe, każda z nich wyjeżdżała w inne miejsce. Po powrocie dzieliliśmy się tym, czego się nauczyliśmy i co zobaczyliśmy. Każdy z nas wyniósł z tej przygody coś zupełnie innego, ale równie ciekawego. 

Opiszę krótko, jakie ja mam przeżycia z tym związane.

W niedzielę 18 listopada 2012 wraz z całą grupą wyjeżdząjącą do Włoch zebraliśmy się pod naszym gimnazjum około 5 rano, aby stamtąd wyruszyć autokarem na lotnisko w Warszawie, skąd mieliśmy wylot do Rzymu. Wszystko szło zgodnie z planem, na lotnisku byliśmy nawet przed czasem. Obawiałem się trochę lotu, ale na szczęście wszystko równie dobrze przebiegło. Z Rzymu mieliśmy kolejny lot do Palermo. Tam odbierały nas rodziny, u których mieliśmy nocować i jechaliśmy już z nimi do Alcamo, gdzie znajdowało się miejsce docelowe.

W czasie trwania projektu towarzyszyła nam miła i rodzinna atmosfera. Obecni byli również uczniowie z Hiszpanii i Francji. Poznaliśmy piękne miejca, tj. Alcamo, Erice, miasta położonego na górze San Giuliano, Rezerwat Trapani, gdzie mogliśmy podziwiać piękne flamingi, Rezerwat przy ujściu rzeki Belice, na tym terenie znajdowała się przepiękna plaża. To tylko nieliczne atrakcje, jakie mieliśmy okazję zobaczyć w trakcie wyjazdu. Oczywiście, gdyby nie Włosi i ich braterstwo, to wspomnienia nie byłyby tak piękne i na pewno nie zapadłyby nam w pamięci. 

Po 5 dniach w tym malowiczym miejscu musieliśmy wracać do Polski, wszyscy bardzo przeżywali to rozstanie i fakt, że muszą pożegnać się z przyjaciółmi z wymiany sprawił, że czuliśmy się jeszcze gorzej. Po długich pożegnaniach wyruszyliśmy na lotnisko o bardzo wczesnej porze i polecieliśmy do domu. Dla mnie osobiście była to przygoda, której nie zapomnę do końca życia i na pewno zawsze będę ją miło wspomniał. Poznałem kulturę Włochów i ich gościnność, to, w jaki sposób okazują sobie uczucia i jak wielkie więzi ich łączą. Nieważne czy to sąsiad czy syn, bo wszyscy tam są wielką rodziną. 

Projekt ten zapewnił mi niesamowitą przygodę i cudowne wspomnienia. 

Dominik Stercel

On parle du projet en toutes les langues...(presque)

Pendant les cours d'allemand (professeur Mme Justyna Szczodrak) les élèves parlent des problèmes d'environnement. On a presenté aussi le projet Comenius.

Sur les photos:Kinga et Dagmara avec leur affiche.

Moments inoubliables...

Les lettres aux amis

Les Polonais ont écrit les lettres aux amis de France. Vous devez les recevoir bientôt.

Suite de notre nouvelle - chapitre en Pologne

Après un long voyage fatiguant Anna, Maria, Antoni et Arthur  sont arrivés en Pologne. Ils se sont retrouvés au Musée National de Poznan.
 Ils n’ont jamais visité cet endroit, c’est pourquoi ils se sentaient un peu perdus. Antoni a fait visiter à  ses compagnons le bâtiment. Ils ont admiré de beaux peintures et sculptures. Il y avait vraiment beaucoup d’oeuvres d’art dans ce musée...Fascinés par tous ces objets ils n’ont même pas remarqué qui’ils se  retrouvaient dans une  pièce sans issue , toutes les portes et les fenêtres ont disparu ! Ils ont remarqué tout cela après un bout de temps. Ils se sont mis à crier si fort pour que quelqu’un puisse les retrouver et les aider. Le temps passait, finalement une guide a entendu leurs appels.

 Helena (c’était son prénom) était vêtue d ‘une  longue robe, elle portait des lunettes rouges et elle avait des cheveux tressés. Elle a proposé aux jeunes une visite pas comme les autres. Elle leur a demandé de fermer les yeux et les ouvrir après 5 secondes. Ils ont obéi et quand ils ont ouvert les yeux, ils ont apperçu qu’ils se retrouvaient... dans un tableau qu’ils admiraient un peu avant ! C’était incroyable !!! La guide expliquait tout ce qui entourait les visiteurs et les jeunes lui parlaient de leurs aventures en Espagne et de la maladie de l’Europe. Helena les écoutait attentivement et elle a guidé les jeunes dans un endroit où poussait un arbre étrange et mystique.Malheureusement ils ne savaient pas comment s’appellait cet arbre et quelles étaient ses pouvoirs. Très curieux, les amis sont allés à la Bibliothèque Raczynski pour trouver des informations sur cette plante. Helena leurs a dit qu’ils devraient retrouver une pièce avec un vieux coffre et que dedans  ils retrouveraient un livre dont ils avaient besoin. Comme  le bâtiment de la bibliothèque était immence, il a fallu beaucoup de temps pour trouver la pièce. Mais finalement ils ont réussi.Ils ont ouvert le coffre et le livre dadans. Mais le livre, couvert de la poussiere, était écrit dans une langue que les jeunes ne connaissaient pas. Ils ne comprenaient aucun mot...Ils étaient très tristes et deçus, ils on mis tellement de temps à la recherche ! Et ils ne savaient pas quoi faire.
Les  quatres amis decident d’aller vers la Place du Vieux Marché, se reposer un peu et réfléchir. Il était midi. Sur la vieille horloge de l’Hôtel de Ville deux boucs légendaires se battaient.Antoni et ses amis se sont rendus au sommet de la tour pour regarder les animaux de plus près.

Il s’est averé que ces animaux savent parler d’une voix humaine ! Ils ont commencé a raconter aux boucs leur histoire et ont montré le vieux livre sorti du sac.Les animaux connaissait la langue dans laquelle  le livre était écrit.  Mais ils se demandait s’ils pouvaient expliquer le contenu du livre. Finalement les jeunes ont appris que le livre contenait un indice  qui devait permettre deviner ou chercher l’arbre et ses fruits :

« Cherche trois frères Lech, Čech et Rus, 
Tu trouveras de la mousse.
Cherche le château et son jardin
Ne ramasse   pas de brins !
Et la Dame Blanche à minuit 
Le secret  te traduit »

Très satisfaits, les jeunes ont decidé  de  se rendre  vite à Kórnik.

La- bas ils admiraient le château et son beau parc - arboretum plein de fleurs au printemps.Ils ont passé toute la journée dans le parc en admirant les plantes rares et les expositions sur les arbres, en écoutant les chants d’oiseaux, en regardant les animaux vivants dans cet endroit.

Ils se demandaient en même temps si leur mission aurait du succès et s’ils réussirainent à guerir l ‘Europe malade.
La nuit est tombée. Les amis ne se sentaient pas à l’aise dans cette obscurité. Franchement dire, ils avaient peur...Ils ne savaient pas quoi faire.Ils voulaient entrer et se cacher dans le château.Tout d’un coup la Dame Blanche est apparue.

 Elle a dit aux jeunes de ne pas avoir peur. Elle voulait seulement savoir ce que les adolescent faisaient dans le parc de Kórnik. Alors Anna, Maria, Antoni et Arthur  racontait pendant des heures encore une fois l’histoire de l’Europe malade et ils ont expliqué le but de leur voyage, d’abord en Espagne, ensuite en Pologne. Ils ont parlé aussi d’un arbre et ses fruits  qu’ils voulaient retrouver. La Dame Blanche a avoué qu’il s’agissait des chênes de Rogalin. Elle a ajouté que ce n’ était pas facile de les retrouver, il fallait traverser le Parc National de la Grande Pologne. Heureux, les jeunes ont décidé de continuer leur voyage. Ils ont remercié la Dame Blanche et ont pris les vélos qu ‘ils ont trouvés dans la ville de Kórnik et se sont dirigés vers le Parc National.Pendant la route ils ont remarqué une chose bizarre - le vent léger les aidait en indiquant le chemin avec les feuilles. Content, les adolescents pensaient se trouver au bout du sentier près des fameux chênes mais ils sont arrivés au bord d’un lac.

Soudain Antoni a perdu l’exilibre et est tombé dans l’eau.Heureusement il savait nager.Quand il est sorti du lac , il a apperçu un morceau de papier collé a sa jambe.Il l’a pris dans sa main et les voyageurs ont constaté que c’était une lettre.Mais le texte était illisible...Tout d’un coup ils ont entendu un bruit.Dans les buissons les amis ont apperçu un nain. Il ne voulait pas sortir, il ne parlait pas  mais Anna l’a demandé de les aider à déchiffrer le lettre. Le nain semblait  leur faire signe. Ils ont commencé à suivre ce nouveau compagnon. Ils marchaient, marchaient et ils sont arrivés jusqu’ à la maison-atelier d’Arkady Fiedler.

 Dans le jardin entourant la maison il y avait une pyramide. Les jeunes sont entrés dedans et ils ont remarqué que la lumière du rayon de soleil qui entrait par un petit trou au sommet de cette pyramide magique a permis de lire le texte  de la lettre. Dans un fragment ils ont pu lire que les fruits  des chênes de Rogalin - les glands - sont ingrédients du médicament contre la maladie de l’Europe et que les arbres sont représentés sur un des tableaux dans la collection de la galerie d’art du palais de Rogalin. Les amis ont remercié le nain. Curieux de la suite des évenements ,ils ont decidé de continuer le voyage mais ils ne savaient pas comment aller à Rogalin. Comme il faisait déja tard, les jeunes ont passé la nuit chez Arkady Fiedler.Avant d’aller se coucher ils ont lu des livres de cet écrivain pleins des aventures, récits des voyages lointains, souvenirs de tous les coins du monde...

 Le lendemain matin le nain a appelé les grands aigles blancs qui devaient transporter sur leurs ailes les jeunes européens. Les aigles volaient lentement pour montrer la beauté des forêts environnantes et le paysage post-glaciaire - des petits lacs, collines... Finalement ils sont arrivés sur place et ils se sont dirigés vers la galerie de peinture pour retrouver le tableau et les dernières indices.Ils ont trouvé ! Ils ont courru dans le parc pour chercher les arbres. Ils ont appercu de loin les grands silhouettes des chênes pleins de la majesté.

 Sur les étiquettes ils ont lu les noms de ces arbres millénaires : Lech, Čech et Rus. Ils ressemblaient aux arbres représentés sur le tableau.Ils se sont rapprochés aux troncs mais ils ne voyaient pas de fruits ! Que faire ? Tout d’un coup ils ont senti la magie. Ils se sont pris pas les mains et ...sur les branches les glands ont apparu !

 Ils  ont cueilli quelques fruits - un des ingrédients nécessaires pour la fabrication de la potion magique contre la maladie de l’Europe. Sous le plus grans arbre ils ont caché le vieux livre et la lettre car ils voulainet que les génerations à venir puissent elles aussi, retrouver les indices au cas de besoin.Ils ont levé leurs têtes et devant eux ils ont remarqué une montgolfière. C’est Helena qui l’avait envoyée. Dans la nacelle ils ont trouvé une feuille de papier sur laquelle la guide a écrit: „Félicitations! Bonne chance et bonne continuation de vos recherches!”
Les jeunes voyageurs sont montés dans le ballon et ils ont commencé le vol avec le vent vers …la Sicile.

Chapitre polonais...en polonais

Po długiej i męczącej podróży nasi bohaterowie – Francuz, Hiszpan, Włoch oraz Antoni przybyli do Polski. Znaleźli się w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Nigdy jeszcze tam nie byli, dlatego też to miejsce wydawało im się bardzo obce. Antoni oprowadził swoich przyjaciół po budynku. Zachwycali pięknymi obrazami oraz rzeźbami. Było ich naprawdę dużo. Zafascynowani dziełami nawet nie spostrzegli że znajdują się w pomieszczeniu z którego nie ma wyjścia, wszystkie drzwi oraz okna zniknęły. Dopiero po chwili zorientowali się , co się stało. Postanowili krzyczeć tak głośno, aby ktoś odnalazł ich i pomógł się wydostać. Minęło wiele czasu zanim ktoś ich usłyszał. Z pomocą przyszła im pani przewodnik o imieniu Helena. Ubrana była w długą suknię. Na nosie miała czerwone okulary, a włosy związane w warkocze. Ona proponuje im zwiedzanie w innej formie. Kazała im zamknąć oczy i otworzyć po 5 sekundach, gdy to zrobili, zauważyli, że wskoczyli do obrazu obok którego przed chwilą stali! TO nieprawdopodobne! Oprowadza ich po świecie przedstawionym na tym arcydziele, a przyjaciele opowiadają jej historię o chorobie Europy. Pani Helena bardzo przejęta opowiastką przyprowadza ich do miejsca, w którym rośnie bardzo dziwne drzewo .Niestety nikt nie wiedział, jakie ono ma właściwości Zaciekawieni podróżnicy postanawiają przenieść się do Biblioteki Raczyńskich, aby więcej dowiedzieć się o tej roślinie. Wsiedli więc do pociągu i pojechali. Wszystkich bardzo dziwiło, że pani przewodnik nie chciała im przybliżyć charakterystyki tego drzewa. Bibioteka to wielki biały budynek z dużymi oknami, w którym znajduje się mnóstwo książek. Na miejscu znajdują księgę schowaną w starym kufrze po ubraniach. Samo znalezienie pomieszczenia zajęło im dużo czasu, ponieważ ten budynek posiadał wiele sal. Odnaleziona księga jest niestety bardzo zakurzona i napisana w języku, którego żaden z nich nie zna. Byli bardzo smutni, bo same poszukiwania trwały bardzo długo. Dodatkowo nie mięli pomysłu co mogą zrobić, aby odczytać niezrozumiałe dla nich pismo. Rozczarowani postanawiają odetchnąć i udać się na Stary Rynek w celu obejrzenia trykających się koziołków o 12 w południe. Udało im się dotrzeć do zwierząt. One także potrafiły mówić Po krótkim zapoznaniu z koziołkami uznają, że czas przybliżyć im historię dziwnej przygody z obrazem i drzewem. Wyciągają ze swojej torby ogromną księgę i podają ją koziołkom. Okazało się, że nowi przyjaciele potrafią odczytywać to pismo. Niechętnie czytają, widać że jest w niej zawarta jakaś tajemnica o której nikt nie może wiedzieć. Przez chwilę zwierzęta zastanawiały się, czy mogą opowiedzieć treść, którą same dopiero co przeczytały. W końcu przyjaciele dowiadują się, że jest zawarty tam wierszyk-wskazówka odnośnie dziwnego drzewa z obrazu i jego owoców : „ Znajdziesz je na drzewach zwanych Lech, Rus i Czech,

Długą drogę musisz przebyć, tam gdzie rośnie mech.

Straszy tam Biała Dama, ową zagadkę zna,

W swoim zamku ona straszy, ogrody piękne ma.

Znajdziesz ją tam o północy, o dalszej drodze ci powie,

Każdy z was się o dalszych wskazówkach na pewno dowie.”

Zadowoleni znajomi postanowili pojechać bryczką w dalszą podróż, aby rozwiązać zagadkę. Udają się do Kórnika. Są zachwyceni pałacem a także otaczającą ich przyrodą. Spacerują po parku i podziwiają przepiękne kwiaty. Tak spędzili cały dzień. Jednak cały czas nurtowała ich myśl, czy uda im się uzdrowić Europę. Aż w końcu nastaje noc. Przyjaciele są przerażeni całą sytuacją. Nie widzieli, co mają robić. Postanawiają więc ukryć się w zamku. Nagle ktoś wyskoczył zza drzewa. Była to Biała Dama, pilnująca porządku. Od razu uspokoiła przyjaciół i oznajmiła, że nie ma zamiaru ich straszyć. Podróżnicy zaprzyjaźniają się z nią oraz postanawiają wyjawić jej tajemnice o chorobie Europy, dziwnych drzewach, koziołkach i o tym wszystkim, co im się przytrafiło gdy przyjechali do Polski. Biała Dama podpowiada im, że te drzewa to Dęby Rogalińskie. Niełatwo jednak do nich dotrzeć. Można je odszukać, podążając drogą przez Wielkopolski Park Narodowy. Przyjaciele nie wahając się ani chwili, wyruszają w dalszą podróż. Zadowoleni pożegnali się Białą Damą. Tym razem pojechali rowerami, które znaleźli w Kórniku. Gdy trafiają do Parku zauważają bardzo dziwne zjawisko. Wiatr układa im ścieżkę z liści. Uradowani myślą, że dzięki tej ścieżce dojdą do Dębów, lecz niestety, mylili się. Dróżka doprowadza ich do jeziora. Niespodziewanie Antek zachwiał się i wpadł do jeziora. Na szczęście umiał pływać i bardzo dobrze mu to szło.. O jego stopę zahaczył się kawałek papieru. Chłopak podniósł go z ziemi. Podróżnicy zauważyli, że jest to list. Tekst jest zamazany. Nagle usłyszeli jakiś szelest. Z krzaków wyskoczył mały skrzat. Przyjaciele nie mogli nawiązać z nim kontaktu. Mimo to, poprosili go, aby pomógł im odczytać treść tego listu.. Skrzat nic nie mówił. Zaczął prowadzić wycieczką. Pieszo podróżnicy doszli do piramidy w Muzeum Arkadego Fidlera, znanego podróżnika. Gdy wchodzą do niej, okazuje się, że światło, które wpada przez otwór na czubku, pozwala odczytać zamazany tekst listu. Był to magiczny namiot, dlatego właśnie na liście pokazały się litery. W tekście znajduje się fragment o żołędziach rosnących na dębach rogalińskich, które są składnikiem potrzebnym do lekarstwa na chorobę Europy. Przyjaciele bardzo cieszą się, że wszystko dobrze im się układa. Zapomnieli niestety o skrzacie, który po pewnym czasie odezwał się. Powiedział, że oczekuje, by przyjaciele przynieśli mu obraz znajdujący się w Muzeum obrazów w Rogalinie, gdyż dopełni on starą jego kolekcję. Dał im także podpowiedź, że jest to dzieło najstarsze w całym muzeum. Znajomi podziękowali serdecznie skrzatowi. Zafascynowana grupa postanawia ruszyć dalej, ponieważ są bardzo ciekawi jak potoczą się ich losy. Niestety nie wiedzą, jak dotrzeć do Rogalina. Postanawiają przenocować w domu Arkadego Fidlera i odzyskać siły na nowy dzień. W nocy mięli piękne sny o zdrowej Europie. Wcześnie rano leśny skrzat przywołuje orły, które pomogą dotrzeć podróżnikom do ich miejsca docelowego. Wielkie ptaki leciały powoli, aby przyjaciele mogli podziwiać piękne widoki, które spotykali po drodze. Po długiej podróży lądują w Rogalinie. Tam od razu udają się w poszukiwanie obrazu. Dopiero po kilku godzinach go odnaleźli. Wesoli przyjaciele przekazują cenne dzieło sztuki ptakom, aby on dostarczyły je skrzatowi. Podróżnicy ruszają dalej w podróż. W oddali widzą jakieś ogromne drzewa. Wydawały się one takie same jak te przedstawione na obrazie. Znajomi zaczęli biec, aby dowiedzieć się , co to za rośliny. Okazało się, że mięli rację. Na tabliczce zauważyli napis: Lech, Czech i Rus. Zadowoleni przyjaciele postanowili zdobyć ważny składnik na lekarstwo. Przy największym drzewie zostawili list oraz księgę. Chcieli bowiem, aby następne pokolenia mogły także je podziwiać. Niestety przyjaciele nigdzie nie widzieli owoców. Zrezygnowani usiedli na trawie przy drzewach. Nagle poczuli magię. Momentalnie chwycili się za ręce. W jednej chwili na gałęziach pojawiły się owoce. Zadowoleni podróżnicy wstali i nazrywali jak najwięcej składników na lekarstwo. Swoją nową zdobycz schowali do dużej torby. Spełnieni przyjaciele spojrzeli niebo i zauważyli nadlatujący balon. Okazało się, że nadesłała go przewodniczka. W środku leżała kartka z napisem: Gratuluję! Powodzenia w dalszej podróży!

Znajomi wsiedli do środka, unieśli się w górę i polecieli w stronę Włoch.


proposition de Kinga, Dagmara et Marta

Souvenirs, souvenirs...

Le film pris pendant les ateliers de cuisine chez Matylda (la visite de nos partenaires Comenius en Pologne). Je pense que les gateaux etaient delicieux, non?

le 22 mai 2012

Autour de la France

Aujourd'hui pendant la rencontre  de l'equipe polonaise Comenius on parle de la France. La visite chez nos partenaires approche...

Marcin parle du sport en France

Zuzanna et Maria

Kamila et Marek

Paulina et Matylda au premier rang

Kamila

Promotion de notre projet

Le 7 mars pendant les"Portes Ouvertes" dans notre collège on a présenté le projet Comenius. La coordinatrice et les participants: Kinga, Dagmara et Marta ont partagé leurs opinions et reflexions sur le projet "Il faut cultiver l"Europe, notre jardin". Les futurs élèves et leurs parents ont été intéressés par ce projet. On a fait une petite exposition sur le projet, la langue francaise et Karolina ,dans notre atelier photo,a présenté ses photos prises en Sicile lors de le visie partenaire.

Rencontre apres le visite en Sicile (Pologne)

Hier les participants de la rencontre en Sicile se sont reunis avec leurs parents et les professeurs pour partager les souvenirs, les emotions et faire le point de cette visite .Karolina a prepare une petite expositions photo.On a regarde les materiaux publies sur le blog...
Malheureusement a cause du temps qui faisait, beaucoup de personnes invitees et attendues ne sont pas venues. Le neige tombait et elle a paralyse la circulation sur les routes...

La neige, c'est beau...

 mais sur les routes...

Journal de voyage en Sicile

Pour que les élèves, les professeurs et les familles en Pologne puissent suivre les étapes de notre voyage en Italie, nous avons publié chaque jour le journal de voyage sur le site de notre école (actualités).
 Vous pouvez le lire (en polonais...) en choississant ces liens:

• le 19 novembre 
• le 20 novembre
• le 21 novembre
• le 22 et le 23 novembre

Retour en Pologne

La distance - 1628 km en ligne droite

Attente à l 'aeroport de Palermo (c'était dur à 4h30 du matin)

Nous sommes arrivés à Luboń hier vers 17 heures. Merci à tous et au revoir sur le blog!

Quelle tristesse le départ!

Au revoir chers amis!!!!